Stoppen met vergelijken, starten met niks doen
Laatst zat ik scrollend op Instagram, een bakje chips als gezelschap en een gezichtsmasker dat me meer deed lijken op een vermoeide ninja dan een ontspannen vrouw. Daar stuitte ik op zo’n strak gestylede post van een vrouw die óf net uit een wellnessweek komt, óf zichzelf dagelijks injecteert met een combinatie van rust, reinheid en rijstwafels. “Selflove is the best love”, stond er sierlijk bij. Ze glimlachte, zat in lotushouding op een spierwitte bank (wie heeft er überhaupt een spierwitte bank met kinderen?) en haar thee stoomde perfect omhoog als in een reclame van een Scandinavisch theemerk.
En ik dacht: zelfliefde? Pff. Ik ben al blij als ik vandaag m’n wenkbrauwen heb gecheckt op verdwaalde haren en niemand per ongeluk de verkeerde broodtrommel mee naar school heeft gekregen.
Het probleem met vergelijken
We doen het allemaal. Vergelijken. Met moeders op het schoolplein, met die ene vriendin die alles altijd lijkt te kunnen combineren, met het internet dat vooral de mooiste filterversies laat zien van het echte leven. En hoe vaker je dat doet, hoe kleiner je jezelf kunt gaan voelen. Alsof je altijd nét niet goed genoeg bent. Niet georganiseerd genoeg, niet sportief genoeg, niet slank genoeg, niet rustig genoeg, niet #zen genoeg.
Maar weet je wat? Dat vergelijken is als jezelf beoordelen met andermans handleiding. Het slaat nergens op. Jij hebt jouw leven, met jouw chaos, jouw karakter, jouw energieniveau en (heel belangrijk) jouw chocoladevoorkeur. Je hoeft niet te lijken op haar, of op hen, of op wie dan ook. Je hoeft alleen maar een beetje liever te zijn voor jezelf. En nee, dat is niet zweverig, dat is overlevingskunst.
Begin bij de basis: niks doen
Zelfliefde hoeft niet te beginnen met een retreat in de Ardennen of een dagelijkse meditatie van twintig minuten (al mag dat best hoor, als je daar zen van wordt en geen kinderen onder de twaalf in huis hebt). Soms begint het gewoon met vijf minuten op de bank zonder iets nuttigs te doen. Of met jezelf toestaan om een avond niets te fixen, niemand te helpen en niks te organiseren. Of, heel revolutionair, met een moment waarop je iets níet doet.
Ik ben begonnen met een “anti-productiviteitsmoment”: dat betekent dat ik elke dag een moment heb waarop ik gewoon even zit. Niet scrollend, niet bellend, niet opruimend. Gewoon zitten. Kijken uit het raam, luisteren naar stilte (of wat daar in een huishouden met kinderen voor doorgaat), misschien zelfs ademhalen alsof het een activiteit is. Punt is: ik gun het mezelf. Want dat is waar zelfliefde mee begint, jezelf iets gunnen zonder daar direct iets tegenover te willen zetten.
Kleine stappen, grote winst
Wil je ook beginnen met zelfliefde, maar voelt het allemaal wat groot en ongrijpbaar? Start klein. Hier een paar voorbeelden van micro-zelfliefde:
- Sla een huishoudtaak over zonder je schuldig te voelen. Die wasmand loopt echt niet weg (ik heb het getest).
- Zeg “nee” tegen een verzoek dat je energie kost. Je bent geen oneindige bron van beschikbaarheid.
- Stop met je lijf afkraken in de spiegel. Je hoeft het niet te bewonderen, maar je hoeft het ook niet elke ochtend af te branden.
- Doe iets dat je blij maakt, zonder dat het productief is. Verven, zingen, tv kijken, een uur scrollen door Funda-huizen die je nooit gaat kopen? Alles telt.
De wereld heeft geen perfectere versie van jou nodig
Wat de wereld wél nodig heeft? Een relaxtere, lievere, mildere versie van jezelf. Eentje die weet dat je af en toe mag struikelen. Dat je soms je kinderen iets laat eten wat technisch gezien geen groente is. Dat je soms huilt in de auto en dan daarna keihard meezingt met Beyoncé. Dat je mag kiezen voor comfort in plaats van prestatie.
Dus ja: laten we stoppen met vergelijken. En starten met tijd voor jezelf. En misschien, als we eenmaal in de flow zitten, komt deel 2 van deze zelfliefde-serie er ook nog. (Maar dan wel pas na een stukje appeltaart.)
Herkenbaar? Wat is jouw ultieme vorm van zelfliefde die níét op Instagram staat maar wél werkt? Deel ’t hieronder (zonder filter).
Gewoon smorgens luisteren naar de vogels, ergens op een bankje met een kop koffie. Heerlijk.