Communiceren met pubers, of in elk geval doen alsof
Ze zeggen dat je altijd met je kind in gesprek moet blijven. Dat klinkt prachtig, maar probeer jij maar eens een gesprek te voeren met iemand die alleen communiceert in zuchten, oogrollen en afkortingen die jij moet googelen.
Mijn dochter is inmiddels 12, heeft een telefoon, een attitude en een vocabulaire dat bestaat uit 70% sarcasme, 20% TikTok-termen en 10% “ugh mam, doe niet zo moeilijk.”
Maar hé, ik ben een loedermoeder met doorzettingsvermogen (en koffie), dus ik geef niet op. Hier mijn veldverslag: hoe je probeert te communiceren met een puber .. of in elk geval niet volledig genegeerd wordt.
1. Zeg nóóit “We moeten praten”
Dat roept bij een puber dezelfde reactie op als een toets Frans op maandagochtend: paniek, weerstand en een plotselinge behoefte om onder het bed te wonen.
Beter: “Heb je zin in chips?” gevolgd door een nonchalant “O ja, ik wilde nog even iets vragen.”
Klinkt minder dreigend. Ruikt naar zout en vet. Werkt.
2. Verwacht geen gesprek. Verwacht klanken.
Pubers praten niet. Ze mompelen. Soms blazen ze lucht uit hun neus in wat ik denk dat een passieve-agressieve grinnik is. Of ze maken geluiden die variëren van “hmmm” tot “ugh” tot iets wat klinkt als een kapotte stofzuiger.
Laat je niet ontmoedigen. Zelfs apen hebben lichaamstaal.
3. De timing is alles
Nooit praten als ze net thuiskomen. Of net wakker zijn. Of moeten leren. Of TikTok kijken. Of ademen, eigenlijk.
Het ideale moment?
- Tijdens autoritten (ze kunnen nergens heen)
- Vlak voor het slapengaan wanneer hun brein ineens overschakelt naar ‘sentimenteel’
4. Probeer niet hun taal te spreken
“Wat ben je cringe!” riep ik laatst, in een poging hip te doen.
Dochter keek me aan alsof ik net een banaan in mijn oor had gestopt.
Spreek gewoon mensentaal. Lach om jezelf. En laat het codetaaltje over aan hun generatie.
5. Luisteren > praten
Luister écht. Ook als het gaat over dat zij als enige op school geen sneakers met groen detail heeft.
Want als jij serieus luistert naar hun schoenenleed, luisteren ze misschien ook naar jou als je het hebt over dingen als normen, waarden of deodorant.
6. Wees beschikbaar. Maar op hun voorwaarden.
Soms willen ze praten. Echt praten. En dan moet je alles laten vallen.
Ook al zit je net in een aflevering van je favoriete serie of smeer je een gezichtsmasker van €18,95.
Want dat moment is zeldzaam. Grijp het. Sla het op in je moederhart.
Tot slot:
Communiceren met een puber is een soort geheime missie. Je weet niet wanneer, waar of hoe het gebeurt, maar als het lukt, is het magisch.
En als het niet lukt? Geeft niks. Je bent er. Je probeert het. En dat is, in pubertaal, gewoon keihard ‘W’ (win)
PS: Komende twee weken even geen blog, want MaCreel gaat op vakantie. Tijd om zelf even non-verbaal te communiceren met een cocktail. Tot daarna, loedermoeders! 😊